Η απόφαση για την αύξηση των αντιμισθιών των αιρετών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης δεν είναι μια συνηθισμένη μισθολογική ρύθμιση. Αγγίζει τον πυρήνα της σχέσης εμπιστοσύνης μεταξύ πολιτών και πολιτικής εξουσίας. Και γι' αυτό δεν μπορεί να κριθεί μόνο με αριθμούς.

Η πρώτη αντίδραση της κοινωνίας ήταν σχεδόν αυτονόητη. Σε μια περίοδο που τα περισσότερα ελληνικά νοικοκυριά εξακολουθούν να δοκιμάζονται από την ακρίβεια, που οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα αυξάνονται με πολύ πιο αργούς ρυθμούς και που η αγοραστική δύναμη παραμένει περιορισμένη, μια αύξηση περίπου 25% στις αντιμισθίες των αιρετών εύλογα προκαλεί ερωτήματα.

Όμως η δημόσια συζήτηση δεν πρέπει να εγκλωβιστεί μόνο στο ύψος των αποδοχών.

Η ουσία βρίσκεται αλλού.

Η Αυτοδιοίκηση δεν είναι μια θέση χωρίς ευθύνη. Ένας δήμαρχος, ένας περιφερειάρχης, ένας αντιδήμαρχος ή ένας αντιπεριφερειάρχης διαχειρίζεται δημόσιους πόρους, λαμβάνει αποφάσεις με σοβαρές οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες, σχεδιάζει έργα, αξιοποιεί ή χάνει χρηματοδοτικές ευκαιρίες και επηρεάζει άμεσα την ποιότητα ζωής χιλιάδων πολιτών.

Αυτές οι ευθύνες είναι μεγάλες.Και οι μεγάλες ευθύνες δικαιολογούν αξιοπρεπείς αποδοχές.

Υπάρχει όμως μια απαραίτητη προϋπόθεση.

Οι αποδοχές αυτές πρέπει να συνοδεύονται από αντίστοιχο αποτέλεσμα.

Η αντιμισθία δεν μπορεί να αποτελεί αμοιβή για την κατοχή ενός αξιώματος.

Οφείλει να αποτελεί αντανάκλαση της αποτελεσματικότητας, της διοικητικής επάρκειας, της παραγωγής έργου και της διαρκούς λογοδοσίας απέναντι στην κοινωνία.Και ακριβώς σε αυτό το σημείο αρχίζει η πραγματική συζήτηση.

Το μεγάλο έλλειμμα είναι η αξιολόγηση

Αν κάτι λείπει διαχρονικά από την ελληνική αυτοδιοίκηση, είναι η ουσιαστική αξιολόγηση των αιρετών.

Οι πολίτες δεν ενδιαφέρονται μόνο για το αν ένας δήμαρχος ή ένας περιφερειάρχης εργάζεται πολλές ώρες.

Ενδιαφέρονται για τα αποτελέσματα.

Παράγεται έργο;

Απορροφώνται διαθέσιμα χρηματοδοτικά προγράμματα;

Αξιοποιούνται οι δυνατότητες του ΕΣΠΑ και των ευρωπαϊκών πόρων;

Μειώνεται η γραφειοκρατία;

Βελτιώνονται οι υπηρεσίες;

Δημιουργούνται καλύτερες συνθήκες ζωής;

Αυτά είναι τα πραγματικά κριτήρια.Και πάνω σε αυτά πρέπει να αξιολογείται κάθε αιρετός.

Η εικόνα στον νομό Σερρών

Δυστυχώς, αυτή τη στιγμή η εικόνα που έχει διαμορφωθεί σε σημαντικό μέρος της τοπικής κοινωνίας του νομού Σερρών δεν είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντική.

Πρόκειται ασφαλώς για μια πολιτική και κοινωνική αξιολόγηση, η οποία δεν αφορά όλα τα πρόσωπα στον ίδιο βαθμό. Ωστόσο, είναι εμφανές ότι υπάρχει διάχυτη αίσθηση πως, σε αρκετές περιπτώσεις, το παραγόμενο έργο δεν ανταποκρίνεται ούτε στις προσδοκίες των πολιτών ούτε στις ευθύνες που συνοδεύουν τα συγκεκριμένα αξιώματα.

Συχνά ακούγεται κριτική για καθυστερήσεις στην υλοποίηση έργων, για περιορισμένη αξιοποίηση διαθέσιμων χρηματοδοτικών εργαλείων, για αδυναμία αποτελεσματικής διοίκησης, αλλά και για επιλογές προσώπων σε θέσεις ευθύνης που δεν φαίνεται να στηρίζονται πάντοτε σε κριτήρια εμπειρίας, αξιοκρατίας και αποδεδειγμένης διοικητικής επάρκειας.

Η εικόνα αυτή  έχει πολιτική σημασία, γιατί επηρεάζει την εμπιστοσύνη των πολιτών προς τους θεσμούς.

Και όταν η εμπιστοσύνη κλονίζεται, καμία αύξηση αντιμισθίας δεν μπορεί από μόνη της να αποκαταστήσει το κύρος ενός θεσμού.

Οι τίτλοι δεν αρκούν

Η κοινωνία δεν εντυπωσιάζεται πλέον από τους τίτλους.

Ούτε από τις θέσεις.Ούτε από τις κορδέλες στα εγκαίνια.

Οι πολίτες ζητούν αποτελέσματα.Ζητούν δήμους καθαρούς.Υποδομές που λειτουργούν.

Ασφαλείς δρόμους.Σύγχρονες υπηρεσίες.

Διαφάνεια στις αποφάσεις.Ταχύτητα στη διοίκηση.

Ορθολογική οικονομική διαχείριση.

Και, πάνω απ' όλα, ανθρώπους που να αποδεικνύουν καθημερινά ότι αξίζουν την εμπιστοσύνη που τους δόθηκε.

Η διαφάνεια δεν είναι επιλογή. Είναι υποχρέωση.

Παράλληλα, όσο αυξάνονται οι αποδοχές των αιρετών, τόσο αυξάνεται και η απαίτηση της κοινωνίας για απόλυτη διαφάνεια.

Η διαχείριση του δημόσιου χρήματος πρέπει να γίνεται με τρόπο που να μη δημιουργεί ούτε την παραμικρή σκιά.

Οι αποφάσεις πρέπει να αιτιολογούνται.Οι αναθέσεις να ελέγχονται.

Οι διαγωνισμοί να είναι ανοικτοί και απολύτως διαφανείς.

Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί να λειτουργούν χωρίς εκπτώσεις και χωρίς εξαιρέσεις.

Γιατί η λογοδοσία δεν αποτελεί εμπόδιο στη διοίκηση.

Αποτελεί τη βασική προϋπόθεση της χρηστής διοίκησης.

Η πραγματική αξία μιας αντιμισθίας

Στο τέλος, η κοινωνία δεν θα θυμάται πόσα χρήματα λάμβανε ένας δήμαρχος, ένας αντιδήμαρχος ή ένας περιφερειάρχης.

Θα θυμάται αν ο τόπος προχώρησε μπροστά.

Αν δημιουργήθηκαν έργα που άλλαξαν την καθημερινότητα.

Αν αξιοποιήθηκαν οι ευκαιρίες που υπήρχαν.

Αν η διοίκηση λειτούργησε με σχέδιο, αποτελεσματικότητα και διαφάνεια.

Οι αυξημένες αντιμισθίες, λοιπόν, δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως προνόμιο.

Πρέπει να λειτουργούν ως μια διαρκής υπενθύμιση ότι κάθε ευρώ που καταβάλλει ο πολίτης δημιουργεί μια αντίστοιχη υποχρέωση απέναντί του.

Γιατί στην Αυτοδιοίκηση η πραγματική μονάδα μέτρησης δεν είναι ο μισθός .Είναι το έργο.

Γράφει ο Παρατηρητικός